Sous Les Paves La Plage
Orkun Elmacıgil
zorla bana kendini, kurtar ve zorla
sök ağrılardan tek tek, fırlat ormana benzeyen bişiye
biraz konforlu ,modern, azıcık aşina olduğumuz
sineksiz ve internetli bişiye
çünkü çatışacaklar, ne varsa ellerinde.
bir sekmeden diğerine, bir tweet cenk edecek dünya düzeniyle,
her yerde çatışacaklar bir kaç da kitap okudular,
madun ve lümpen oldular gurur duydular,
ellerinde hem çekiç hem çivi var sandılar,
dünyamıza kendilerini çakacaklar
kaçalım şimdi kendimizi unutarak,
daha iyi çarpışmak, şiir yazmak zorunda kalmamak için,
kaçalım seninle, önce elini tutayım balçık arazilerde,
ismini bilmediğim düzlüklerde sen sular getir bana,
sular insanlara
sekiz şişe bira içecekler bir kaç saat içinde
bazıları aşık olacak zaten aşık olduğunu unutarak
öykü, sonra biraz dark ve nietzsche,
babalarından bahsedecekler babaları öldüyse,
biraz müsaade isteyip günahlar kusacaklar,
çatışacaklar, kadehler kalkacak kalkmaması gereken şeylere,
kutlanması gereken her şeyi çabucak unutacaklar
şimdi bu keşmekeşin zihnimde ahenksiz izleri,
yasaklanmamış arzuların sahte özgürlükçüleri,
sömürülen duygulardan sıyrılınca etleri,
gördükleri ilk gerçek ötekiden kaçacaklar
kuşkusuz, hak edilmemiş bir istek duyacaklar dünyayı değiştirmeye,
her şey birbirine bağlanarak onları haklı kılacak,
tüm arızalarından cehaletle arınacaklar,
sonra yeşiller partisinin fransa’da zaferi,
biraz daha çoşku, izmir marşı ve
yeterince solcuysalar çav bella
koskoca ülkeleri bir kaç makaleyle anlayacaklar,
ama biz kaçacağız di mi ?
kaçacağız herkesin kendine çöküp kabuklanmış
tütsülenmiş, ipeklere sarılıp, şahsi müzelere konmuş fikirlerinden
bence kaçacağız, işte bu sebeple bir valiz hazırladım,
onu bende ne fazlaysa atarak kurdum sana,
seni bekledim hafif, dolunaya benzeyen aya bakarak,
o, dolunay değildi
her şey yanıltır insanı , ben insanım, sen beni yanıltırsın,
kaldırımlar dibinde kendini göstermiş bir kumsal gibi
önce görünürsün, sonra asfalta ve hayata ve mesaiye karışırsın
(Şiirversus, 3 )
