Kanunlara Karşı Kaygılı Olmalıyız

KANUNLARA KARŞI KAYGILI OLMALIYIZ

Orkun Elmacıgil

sözüm meclisten içeri, sözüm direkt meclise,

sermaye arttıkça batıyor kalbimin ortasına dünya,

siliniyor dışarıdan halkın yüzleri,

siliniyor avucumdan sana topladığım renkler

birlik ve beraberliğe en çok ihtiyaç duyduğumuz şu günlerde

asfalta sinmiş çocuk neşelerini toplarken belediye  - baktım şehre:

birbirlerine ve o yalancı pazar gününe benziyor insanlar içkili mahfillerde,

olsun, ben yine de kini tutup, onu şehrin dışına koydum,

birkaç devrim koydum içine, bolca eşitlik, çok ahlak koydum,

kanunlara karşı kaygılı olmalıyız yazdım duvarlara,

duvarlar ıslaktılar ama durmadan susuyorlardı.

bak sana ne anlatayım:

arkadaşlarımla biz çok kocaman yalnızız

takım elbiselilerin kalabalıklaştırdığı dünyada,

amellerin şirketlere bağlanırken, faiz için zorlanırken fıkıh,

üst rafta ilmihaller, masa üstünde kredi için gerekli evraklar,

tam o anda; arkadaşlarımla biz çok kocaman yalnızız

iğne atsan ortamıza, yere düşer,

biz yalnızca bakarız

tamam tamam anlıyorum toparlamalıyız, mesela

oylar bölünmesin ve kalbimizi lime lime edelim,

bu dünyaya yakışalım, sandıklara, demokrasiye,

yükseldikçe sevmenin o kalbi kucaklayan, kavrayan

aydınlatan, çok aydınlatan anlamını atalım cebimizden

ya bitirirken sana tüm samimiyetimle bişiy söyleyeyim mi,

şehre her an sinebilecek bir ramazan hali, ilk teravih, son oturuş,

koşarak yetiştiğin namaz, ağır ağır okuduğun hadis, hadisten başını kaldırdığın an

kollarından tüm vücuduna yayılan işleri yoluna koyma isteği,

yani hala kazanabiliriz değil mi ?

( İtibar, 2013 )