Kanda Dolaşan

KANDA DOLAŞAN

Orkun Elmacıgil

1.

Şimdi ben buraya hiç durmadan mağlup kor saçılıyormuşum hissi

Yenilgim kırmızı ve tümorlarımda bir urun yaza değin sızısı bol

şimdi beni hatırlayışında kırık renkler saklandı bir monet yok,

zenciler, elmas hırsızları, beynelminel beşeriyet tarihi geldi

geldi ve bir salgın hastalığa dayandı.

aniden kapanan bilgisayar asrı anlamama engel

ve zihnim memleket çeperlerine kelepçeli

sonra o büyük bela  sensizlik türkçenin bozulmadığı tek yer

ikimizin arası  ikimizin bir arasının olması ikimizin arasını sarılarak yok etmemiz

ikimizin arasında görülmeyen bağ görünen ellerin

ikimizin arasında duygu-yoğun türküler

martıların çektiği vapurlar

üçüncü dünya ülkelerinin ıslah edilemez az gelişmişliği

seven tarafım  yani dört bir yan seni

infilak  ve söz patladı , o hakikatin yara almamış tek yanı

seni sevmemden kurtulursa kurtulur dünya gayrısı yalan

gayrısı yalın senden başka çalan ziller gelen mektup titreyen telefon

neşeye tutkuyla bağlanmasa da neşe kendisinin tetiği olmuş bir kadın

yüzüyle bir şehre anlam veren ve bana isa hiç ölmedi diyen bir kadın

2.

dünyanın üstünde kara bulutlar dolaşan bir sabaha uyandım

görsün artık düveli muazzama bana sevmeyi öğreten

kopan savaşlarda da tarafıma işaret

doğacak ve geceleyin uykusuzlukların anlamı sınırlarımızın ağrıması

bir diş çürüğü gibi içimizde siyaset

halbuki şimdi kafamı gömmeliyim ayaklarının bastığı toprağa

rüzgardaki bu uğursuz uğultu

bana henüz ismi öğretilmemiş eşyalar

herkesin göz bebeklerinde bir yaslı anlam

hangi kelime şimdi ağlamaya tercüman

sezgimle kavradım aklımla yürüttüm bu yolu

bir seçim yapmalı: aşağıya mı yukarıya mı iman

sıkıştı okul kitaplarına damarlarımdaki kanda dolaşan asalet

neydi ağlatmadı beni en acıklı yerinde filmin

neyi kuşandım yaylalardan şehirlere varana dek

sana hediyem bu çağdan aldığım cevher

beni  sınırlar ve kanıtlanmış teorilerden odama sakladı

gel beni kazı bu geniş anlamlardan ikimizin çanağına

kopmam gerek patlamam sen duy senin olduğun şehirler